پارت شصت و ششم :
صبح که از خواب بیدار شدم، کسل بودم. کمی هم افسرده. ساعت ده بود. احتمالا مادرم تا حالا راه افتاده بود. هوای خانه دم کرده بود. در آپارتمان را باز کردم تا کمی هوا عوض شود که صدایی آشنا از راه پله شنیدم:
ـ بیچاره جونمون زائو بودیم پا می‌‌شدیم کار می‌‌کردیم که خم به ابروی مردمون نیاد. مگه چی شده حالا؟ خوبه زائو نیست. رگل شده. بچه‌‌م امیر شبا خسته و کوفته از سر کار میاد بعد باید کارای خونه
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
مرضیه نعمتی | نویسنده رمان
خب اینجا تازه داره می‌فهمه چه اتفاقاتی قراره در آینده تو این خونه براش بیفته و باید یه تصمیم درستی برای زندگیش بگیره
۳ ماه پیشمیم
2این مادربزرگ خودش بهش سخت گرفتن انگار دیگه باید به همه سخت بگذره،هرچی سر معصومه خالی کردی کمت بوده،حالا داری زندگی پسرشم بهم می ریزی،هیچ درکی از تغییر دوره زمانه نداره 😠😔🙏🏻
۵ ماه پیشمرضیه نعمتی | نویسنده رمان
دقیقا👍تو زمان خودش زندگی میکنه
۵ ماه پیشاکرم بانو
1امیر به هیچ وجه راضی به جدازندگی کردن نمیشه،اونم وقتی که سایه خودش قبول کرده...
۵ ماه پیشمرضیه نعمتی | نویسنده رمان
👍
۵ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
شادان
0واای اصلا باورم نمیشه سایه اینقد زود تصمیم گرفته درمورد رفتن با امیر صحبت کنه. هرچی میخوام با سایه کنار بیام باز یه کاری میکنه خوشم نمیاد ازش